Ποιητική Έκρηξη Συναισθημάτων

«Χιροσίμα, Αγάπη Μου». Ένα «όνομα», μια ιστορία, καθώς μιλάμε για περίπτωση τέτοια όπου ο τίτλος τού φιλμ προπορεύεται, σε αρκετές περιπτώσεις, της ίδια του της φήμης. Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Αλέν Ρενέ, όμως, προφανώς και δεν περιορίζεται μόνο στον χαρακτηριστικό του τίτλο. Αντιθέτως, αποτελεί ένα τόσο ισχυρό «πρόλογο» ενός νέου δημιουργού στον κόσμο της 7ης τέχνης που οποιοσδήποτε αντίστοιχος δικός μας σχετικά με την ποιότητα τού έργου, περιττεύει.

Χιροσίμα, 1957. Ένα τοπίο που ακόμη παλεύει να επουλώσει τις πληγές του, ένα μέρος όπου φαντάζει ακατόρθωτο να «ανθίσει» οτιδήποτε. Ο ερχομός μίας Γαλλίδας ηθοποιού για τα γυρίσματα μιας ταινίας και η συνάντησή της με έναν Ιάπωνα αρχιτέκτονα γεννούν έναν κεραυνοβόλο έρωτα που πάει κόντρα στο ρεύμα. Με 24 ώρες στη διάθεσή τους, καθώς αυτή θα επιστρέψει στο Παρίσι όπου κατοικεί μόνιμα, ένα παράξενο παιχνίδι αντίστροφης μέτρησης στήνεται στη μεγάλη οθόνη. Η ανέμελη αύρα που κατακλύζει τις πρώτες στιγμές της γνωριμίας τους μεταμορφώνεται σταδιακά σε μια αγχωτική υπόθεση που δείχνει να μην μπορεί να ξεφύγει από το διαφαινόμενο τέλος της.

Αυτή η κλιμάκωση των συναισθημάτων χρησιμοποιεί ως όχημά της τους δύο χαρακτήρες που στα πλαίσια της οικειοποίησής τους, ως φυσικό επακόλουθο της έλξης, εξιστορούν ο ένας στον άλλον βιώματα από τις ζωές τους. Μέσα από αυτή τη διαδικασία ο σκηνοθέτης καταρρίπτει κάθε ορθολογικό αφηγηματικό μοτίβο, καθώς αγνοεί τη γραμμική σειρά των γεγονότων συνδέοντας τακτικά και πολλές φορές «αλλοπρόσαλλα» το παρόν με το παρελθόν. Όσο ο χρόνος κυλά, τόσο η ασφάλεια δίνει τη θέση της στην ανασφάλεια. Τον έρωτα, τη χαρά και την ελευθερία διαδέχονται η ζήλεια, η κτητικότητα και το άγχος, με αποτέλεσμα ένας έρωτας που όλοι θα ευχόντουσαν να βιώσουν να μετατρέπεται σιγά-σιγά σε ψυχολογικό βάρος.

Όσο συνηθισμένο και να φαντάζει στις μέρες μας αυτό το κινηματογραφικό παιχνίδι με το χρόνο, για εκείνη την εποχή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τουλάχιστον καινοτόμο. Μέσα από ένα άκρως ποιητικό, ορισμένες φορές απαιτητικό αλλά και δυσνόητο πλαίσιο, ο Ρενέ μάς τοποθετεί στο κέντρο ενός έρωτα όπου πραγματικό και φανταστικό δείχνουν να κινούνται στην ίδια γραμμή. Το γεγονός ότι η Χιροσίμα φαντάζει το πλέον απαγορευτικό μέρος για την μακροημέρευση ενός, ας το πούμε κυνικά, “love story” εντείνει τις αντιθέσεις που προκύπτουν. Παράλληλα, εικαστικά και αισθητικά η ταινία αποτελεί ένα έργο τέχνης. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία, τα κάδρα, η noir εσάνς και η μουσική που δένει χαρακτηριστικά μαζί τους επιβεβαιώνουν την περίοπτη θέση της στην ιστορία τού κινηματογράφου.

Ποια θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι αυτή; Το «Χιροσίμα, Αγάπη Μου» είναι ένα φιλμ που ώθησε την 7η τέχνη σε μια πιο σύγχρονη μορφή. Στέκεται στο μεταίχμιο μίας αλλαγής εποχής και εξακολουθεί να γοητεύει με τον τρόπο που την πέτυχε. Μπορεί να απαιτεί από τον θεατή υπομονή και διάθεση για εστίαση στα μη προφανή αλλά τον ανταμείβει από όποια άποψη και να το εξετάσεις. Βλέποντάς το, ταινίες όπως το «Viaggio in Italia”, η “Casablanca” ή το “In the Mood for Love” μπορεί να σας έρθουν στο νου και να σας κάνουν να σκεφτείτε πόσο συχνά οι αντισυμβατικοί έρωτες τροφοδοτούν το σινεμά, γράφοντας ιστορία.

Κάτι τελευταίο σχετικά με τη νέα μας σεζόν. Έχοντας ήδη διαμορφωμένο το πρόγραμμά της, είμαστε πεπεισμένοι ότι έχουμε μπροστά μας την καλύτερη χρονιά μας, μέχρι την επόμενη. Η ανυπομονησία που νιώθουμε ώστε να παρακολουθήσουμε μαζί σας στη σκοτεινή αίθουσα όλες αυτές τις ταινίες, μαρτυρά και τη σημασία που έχει για εμάς η προσεκτική επιλογή κομματιών τέτοιων, που σχηματίζουν όσο το δυνατό πιο διακριτά το ψηφιδωτό που λέγεται κινηματογράφος. Ραντεβού αυτή την Κυριακή το απόγευμα, στο Σινέ «ΠΑΛΛΑΣ». Καλή μας σεζόν!

ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΓΚΟΡΟΓΙΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΑΣ
ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ: 17:00
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Με ετικέτα: , , , , ,